Bu aralar 35 yıllık hayatımda belki her zaman planlayıp da ilk defa yapmaya başladığım bir şeyden bahsedeceğim. Kendimi dinlemek. yaptıklarımı yorumlamak ve günlük yaşamda karşılaştığım insanların, olayların bana hissettirdiği şeyleri neden hissediyorum diye durup düşünmeye ve bunlardan dersler çıkarmaya başladım. Ben neden böyle hissettim, ne var altında bu duyguların. O an verdiğim cevapları, yaptığım hataları, doğruları beni geliştirsin diye artık sorgulamaya başladım. Yaşın verdiği olgunluk mudur bilmiyorum, ama güzel oluyormuş böyle. Yani bir "Narsist" olarak, kendime faydalı olacağını düşündüğüm her şeye varım :) Başkaaaaa, çok da bişi yok galiba şu sıra. Mutluyum :) Daha da dicek pek bişi yok galiba üstüne. İşle ilgili aklımda sorunlar var ve onların önceki işimdeki gibi bana dert olmasını istemiyorum. Yani stres seviyesini yükseltmek istemiyorum kanımda. Yükselince yiyoyurm giyiyorum :) Onu da yapmak istemiyorum, her ne kadar canım bisiklet...