Ne yaşıyorum bilmiyorum. Yerde miyim gökte miyim onu da tam idrak edemiyorum. Yaşıyorum öyle dümdüz. Ne hissediyorum, öğrendikçe, gezip eğlendikçe mutlu oluyorum. Almanya, kendisine borcum olan bir ülke. Güzel ülkem de aynı şekilde. Ama Teksas'a çevirmiş durumdalar güzelim ülkemi. Korkuyor muyum? Asla. Kimseye bırakacak ülkem yok benim. Almanya'da yaşıyor olmamım sebebi, istediğim zaman istediğim yere gidebilecek olabilme özgürlüğü. Bir de insana verilen değerden ziyade, liyakete verilen önem. Güzel Allah'ım bana en çok da bunu verdiği için ona sonsuzca şükürrler ediyorum. Ve bu sayede kendimi geliştirebiliyorum. Bugün kendime çok şaşırdım. Yani psikolojik olarak ne kadar geliştiğimi gördüğüm için. Akıllı akıllı konuşuyorsun demişti ablam, vallahi öyle. Eğer çıkmasaydım, özellikle vize zamanı yaşadığım cehennemden büyük ihtimalle tüm hesabı yine ve yine kendime kesecektim. Onlardan uzak olmak tabi ki işe yaradı, ama en önemlisi de kendimi bulma sürecind...