morpostitt

  Kendime ne yapıyorum bilmiyorum, zehirleniyorum diye uzak durduğum yerde kendimi zehirtletmeye devam ettim. Dedikoduyu çok seviyorum, galiba Yarabbim tam olarak bunun dersini verdi bana. Uzak dur zehirden. Kendimle çok yüzleştim, sessizleştim kendi içimde, ama başkalarıyla bir araya gelince yine show-offlar. Peki bunu nasıl kontrol edeceğim, yani böyle şeylerin bana zarar vermesini nasıl engelleyeceğim.     İnsanların gazına çok geliyorum, neden çünkü çok ihtiyacım var önemli hissetmek için. İnsanların beni aşağı çeken sözlerine çabuk düşüyorum, neden çünkü kabul ediyorum çabucak. Al sana ödev gülüm:     - Dedikoduyu bı         - Bırak bakalım hayatın nasıl değişecek, sen vermezsen hiçbir şey onlar anlatsın dursun, bilgi sahibi olursun. Popüler kültürü takip etmek gerek.     - İnsanlar, para için bir araya geldiler, senin egolarını tatmin edesin diye değil. Ego tatmin edicilerden nasıl uzak duruyorsan, senden de öyle uzak dururlar...

      Nuri abi diyor ki, bundan 10 yıl sonra ne olacağınızı biliyor musunuz diye soruyorlar, cevap: duygular öyle çok değişiyor ki yarının ne olacağını düşünemiyorum.     Galiba ben fazla düşünüyorum :) Akışa bıraksam mı napsam, bıraktığımda aslında daha güzel olmuyor değil, ama kontrolü seviyorum. Ama kontrol ettiğim yanlışına düşüyorum, edemediğimle yüzleşince çirkefleşiyorum. Gel sen çok takılma Esra'm, sen akışa bırak, çalış bırakmayı en azından, bakalım neler olacak.     Ben sorunumu kendim yaratıyorum, çünkü başkalarından ziyade, ben kendimi hırpalıyorum, ben çok şey bekliyorum kendimden, açıklama ihtiyacı duyuyorum kendimi başkalarına benimle ilgili kötü düşünmesinler diye, sallaaaaa yaaaaa, siktir ett. Ben, başkalarının gözünde onların cesaret edemediklerine ediyorumu gösterip, ne kadar önemli biriyim beni göstermeye çalışıyorum. Ve yine ben, başkalarının gözlerinde değer arıyorum. Bu süreçte en çok gaza gelip, kendimi daha da çok gaza getirip,...