Bugün günlerden pazar ve ben Aachen'dan Dortmund'a döndüm yine. Haftaya son. Artık ben eşyasız döneceğim. Eşyalarımı nakliyeci taşıyacak. Yeni ev sahibim, yeni zilimin ve posta kutumun üstüne ismimi yapıştırmış. Nasıl mutlu oldum :) Çok güzel değil mi be. Tek başıma dünyaları aşmış gibi hissediyorum. Küçücük evim=odamda, bir hayat kuruyorum, tüm dünyayı kucaklayan hayallerimle. Daha çok şeyler yaşarım gibime geliyor. Ama en güzeli, unutmamam gereken zamanlarda hissettiklerim. Güçlenen Allah duygularım, vazgeçmeyişe düşüp düşüp daha çok inanışım. Ve gücü seviyorum deyince, beni güçlü yapmak isteyen Yaradanım'ın, yarattım demeyip verdikçe verişi. Çok şükür, yine onun sayesinde bambaşka yerlerdeyim.

    Daha neler yaşarım bilemem, ama bildiğim 1. evimi özledim bu sefer, sanırım 5 ay olacak 2 hafta sonra kavuşunca kendisine. 2. Gurbet hiç bu kadar zor gelmemişti. 3. Hiç bu kadar direnmedim değişime, daha doğrusu bu kadar yorgun hissetmemiştim direnirken. Yaşlanıyorum galiba :)xx