Eeevet sevgili miniklerrr! or gençler! Neyi özlediğimi, neyden kaçmak istediğimi daha net görebiliyorum artıkın. Kendi elimle kendime bir gelecek inşa ediyorum. Ayağımda prangasız geldiğim bu yerde, prangasız devam etmek istiyorum hayatıma ki final destinationıma ulaşabileyim. 

 Nerdeyim,

Nasılım,

Kim/lerleyim,

En önemlisi de Mutlu muyum?

 Hepsine cevap verebilmek için aslında tek bir soru lazım, kimim ben! Kendimi iyi tanıyor muyum, ya da şöyle sorayım kendim olabildim mi bu hayatta?

 Galiba istemediğim insanları hayatımdan çıkarttığımda ben olabilmeye başladım diyebilirim. İstediğim zaman istediğim kişiyle olunca, ben olabildim > olabiliyorum sanırım.

 Ben ben olmayı hiç bu kadar çok istememiştim ve hiç bu kadar haklı gururunu yaşamamıştım ben olmanın. Peki ben emin miyim kim olduğumdan? Başladık bi yerden diyelim, dürüst olalım :)

 Kafamı meşgul ettiğim sürece mutluyum ben, ben ürettiğim sürece, problem çözdükçe mutluyum. Yalanda dolanda kaybolmadığım sürece çok mutluyum ben. egolardan, hırslardan, kıskançlıklardan, başkasının hayatını yaşamalardan uzak olmak istiyorum, başkalarının kötü sözünden, gözünden uzak kaldıkçak ben, daha bi çok ben olabiliyorum onu anladım. Ve insanlara sonsuz güvenmemeyi öğrenince, aslında ne kadar da büyük hayal kırıklıklarında boğulduğumu sonunda görünce, daha kendime dönmeyi öğrettim kendime. Ama şunu biliyorum, insan yalnız kalamaz, işte zor olan da tam burda başlıyor, dengeyi bulabilmekte. Güzel olan şu > Mücadele :) Kendini tanımakta, başkalarını yorumlamakta, yaşamakta bu hayatı hep gerekli olan şey o, savaşmak. Ne kendini ne karşındakini ne de bu dünyayı. Yaşam sana verilmiş gerçek bir armağan, dal içine ❤️