Çocuğum yok, kocam yok, ailem binlerce kilometre ötede. Neyime güvenip geldin diye soracak olursan, KENDİME. Yıllarca kendime yaptığım yatırım ne kadar doğruymuş onu gördüm. Hoş o zamanlar o çalışmaları yatırım olarak görmüyordum, görev olarak görüyordum. Öyle yetiştirilmişiz, ama güzel oldu beee. Şu an aylarca beklediğim, ara ara videolarına baktığım Aachen'ın göbeğinde oturuyorum. Hem de elimin altında MacBook Prom, yanımda Starbucks kahvem, canım mor kulaklığım kulağımda. Yaşadıklarımı düşünecek olursak, çok da düşünesim yok yaa. Sktir etmiş durumdayım, hiçbiri o kadar umrumda değil kiiii aklıma bile gelmiyor. Tek istediğim şu an, verdiğim kararın doğruluğunu hücrelerime kadar hissetmek. Listeme birkaç şehir eklemek, yürümek, yürümek ve daha çok yürümek. Bol bol da fotoğraf çekmek. Ailenin varlığının ne kadar önemli, yokluğunun da ara ara ne kadar gerekli olduğunu bu süreçte çok net öğrendim. Ben dahil, neden acaba özellikle aileden olunca onun başarılı olmasını istemiyor. İnsanoğlu zaten kıskanç olunca sanırım kendi çocukları arasında yıllarca bir karşılaştırmaya da girince (belki kendisi de böyle büyütülmüş olduğundan) istemiyor, görmek istiyorum, duymak istemiyor. Hele de yan yana gelince, zehri hele de biraz ulaştığın noktada tökezle hemen içindeki o duygu hareket etmeye başlıyor. Yaptığım en büyük hatalardan biri her şeyimi herkese anlatmaktı, ama anladım ki sana kin biriktiriyorlarmış. Yazık bee hem benim kendime bunu yapmış olmam yazık, hem de başkalarının yapmasına izin vermem.

  Peki neye kızdım bu süreçte en çok. Güvenimin boşa çıkması. En çok o acıttı. Ama ablam bir aklıma başıma getirdi. Sendin en çok dedikodu yapan güvendiğin insanla. Eee başkasıyla senin dedikodunu yapan, senin dedikodunu da başkasıyla yapacaktır, eh hayatın kuralı bu. Ahhh yalnızlık neler açtın başıma. Bırak aforizmaları, anksiyetelerinle uğraş; hayal kırıklıklarıyla uğraşmaktansa :)

 Peki neler öğrendim bu süreçte!

-- Her sarıklıyı baban sanma,

-- Yalnızlığınla, anksiyetenle başa çıkabilirsin, sıkma kendini yeter ki herkes gibisin sen de, nereden niye incilesin ki,

-- Dedikodu çok tatlı bişi, yap hobi olarak yap ama güvenmeden yap :)

-- Rahat bırak kendini, sal biraz sen mükemmel olmak zorunda değilsin, sen de herkes gibisin. Eksiklerin, yanlışların, korkuların var, insansın yahu niye sıkıyorsun kendini, bırak azcık insan ol, bilmiyorum de, anlamadım de, yapamıyorum de, yardım iste, sen güzel olmak zorunda da değilsin, katlanmak zorunda hiç değilsin başkalarının egolarına ve yine sen, rahat bırak kendini, güzel olacak inan!