Ehh beee, hele gel de senle bir kahve içelim tatlım :) Mottom hep yaşamak, mutlu yaşamak, ait olarak yaşamak. Çok uzun zamandır, arkada bıraktığım hiçbir şeyde keşkem yok olmamıştı, şu an keşkesiz yaşıyorum şu günleri. İçim "tam" olmuş durumda. O tamlığa ulaşabilmek için çok savaş verdim sanırım derken şunu fark ettim. Allah'ım, aslında senden istemeliymişim sadece. Yaptıklarımdan ve de yapacaklarımdan emin olduğumda sana geldim, pure park. Hazırdım senden istemeye işte o an. Şükürler olsun sana Yarabbim. Şimdi öyle bir yerdeyim ki keşkelerin boşluğu yok içimde. Daha iyi günler gelir mi dersin bilmiyorum ama, ben mutluyum. Hem de çok mutluyum.

 Hayal etmeye başladığım yerde de yaşamak isterim belirli bir süre. Çocukluğumunda izlediğim filmlerdeki yerlerde fotoğraflar çekmek isterim. Oralarda bisikletler sürmek. İşe gitmek, gelmek. Üretmek. Evimin kapısını açayım, yeni yıla girerken hissetmek isterim o sokaklardaki heyecanı, mutluluğu. Her şeyine ortak olmak isterim. Belki de çocukluğuma dönmek istediğimden ötürüdür bunca kilometre aşmak istemem. 

 Ama borçlarımı asla unutmam, beni yetiştirenlere, Almanya'ya, ülkeme. Şanslıydım, güzel insanlar biriktirmişim, biriktiriyorum. Şanslıyım güzel bir insana dönüştürdükleri için beni. Ve yine çok şansılıyım ki daha güzel olmak için içimde o mutluluk yeniden yeşerdi.